راست پنجگاه

مدیر مصلحت یا مدیر حق

دیروز یک نشست صمیمی بود بین بچه های خبرنگار و مدیر انجمن موسیقی ایران که در نوع خود جالب بود و حرفهای دوستان خبرنگار به ویژه خبرنگار روزنامه ایران در نوع خود بی نظیر تر ...

1- ماجرا از آنجایی آغاز شد که بابک رضایی (مدیرانجمن موسیقی)از خبرنگار ایران گله کرد و اینکه چرا روزنامه هر هفته چهار یا سه صفحه را  به هنر سینما و تئاتر اختصاص می دهد و  به موسیقی یک صفحه!!! البته صحبت های رضایی از اساس غلط بود ؛چرا که سیاست مدیران کشور که  مدیر روزنامه ایران نیز یکی از خرده پاهای آن محسوب می شود بر نبود موسیقی است و آن یک صحفه هم برای خالی نبودن عریضه هست نه دلسوزی .... بیچاره خبرنگار که سعی داشت از تمامیت خود و رسانه اش سخن  بگوید و تکرار می کرد که همه روزنامه ایران را دوست دارند و می خوانند...غافل از اینکه در این جامعه ای که مردمش از فقر و نبود دمکراسی رنج می برند رزونامه شرق هم روی دست دکه دار باد می کند چه رسد به ایران....

2- صحبت جالب دیگر اینکه ...یکی از دوستان خبرنگار که اتفاقا هم کم سن وسال به نظر می رسید صحبت های درباره ولایت فقیه و موسیقی و اینکه مدیران باید برای حفظ موسیقی به نزد علما بروند و ... گفت. یاد 10 سال گذشته افتادم و گزارشم درباره ممنوعیت صدای زن در ایران! که قرار بود در روزنامه اعتماد چاپ بشه که نه تنها چاپ نشد بلکه صفحه موسیقی از من گرفته شد و اخراج !!!خوشحال شدم که الانی ها(نسل الان) هم دغدغه دارند ....

3- واینکه آقای رضایی با اینکه هنوز اعتبار موسیقی معلوم نبود و برنامه های معاونت هنری نامعلوم از برنامه های طویلی سخن راند که اگر 30 درصد آنها عملیاتی شود اتفاقی شگرف در حوزه موسیقی اتفاق می افتد ... به امید سالی خوب ...انشاالله خیر است