گفت‌و‌گو با علی قمصری به مناسبت بدرود با بدرود:
سریال ساز موسیقی نیستم!

  جوان است و جویا نام. پویا و خلاق. برعکس خیلی از بزرگان موسیقی که فقط نان اسمشان را می‌خورند، قمصری بسیار فعال و پرکار است و به قول بعضی از بزگان که فعالیت قمصری را تحسین می‌کنند در همین آزمون و خطا است که کارهای شاخص بیرون می‌آید.

کمتر از ۳۰ سال سن دارد و به اصلاح از جوانهای دهه ۶۰ است و تمام خصوصیات جوان‌های این دهه یعنی افسارگسیختگی، پویایی و جسارت را دارد. قمصری آهنگسازی تجربه گراست و کار‌هایش یک خط افقی در موسیقی را دنبال نمی‌کند. یک زمان در آلبوم «نقش خیال» از سازهای غربی استفاده می‌کند و زمانی دیگر در آلبوم «آب، نان، آواز» روح موسیقی ایرانی در کارش جریان دارد و زمانی دیگر در آلبوم جدیدش یعنی «بدرود با بدرود» یک چهره جدید از خودش معرفی می‌کند که به طور مستقیم از موسیقی اروپایی گرفته شده است. بی‌پرده سخن می‌گوید و اعتقاد دارد باید از نان به هم قرض دادن دست برداریم و آثار همدیگر را نقد کنیم. می‌گوید برای نو شدن در موسیقی ایرانی همه اجزا باید نو باشد؛ البته تاکید هم می‌کند که همه این اجزا باید هویت ایرانی خود را هم حفظ کند.

اصل مصاحبه را اینجا بخوانید

http://www.musicema.com/module-pagesetter-viewpub-tid-1-pid-3796.html